ചതുര്‍ഭുജ്സ്ഥാനിലെ ലാല്‍ടെന്‍ പട്ടന്‍ ഭാഗത്തു നിന്നാണ് നസീമയുടെ വരവ്. പ്രേമം വഴിഞ്ഞൊഴുകുന്ന റൊമാന്‍റിക് ഗ്രാമമാണ് ലാല്‍ടെന്‍ പട്ടന്‍. നിശയുടെ തിരശ്ശീല താഴ്ന്നുതുടങ്ങിയാല്‍ സ്നേഹം അവിടെ വിലക്കുലഭിക്കുകയായി. തെരുവില്‍ പരസ്യമായി വിലപേശി ‘ചരക്ക്’ വില്‍ക്കുകയും വാങ്ങുകയും ചെയ്യുന്ന തുറന്ന കമ്പോളം.
പ്രഭാതങ്ങളില്‍ കുട്ടികള്‍ പുറത്തിറങ്ങുന്നത് അവിടെ വിലക്കപ്പെട്ടിരുന്നു. സ്ത്രീകളുടെയും ദല്ലാളുമാരുടെയും ബഹളവും തിരക്കും, കാമം കത്തിനിന്ന ഒരു രാവിന്‍റെ ഭ്രാന്തസ്മൃതിയില്‍ സ്വപ്നാടനക്കാരനെപ്പോലെ നടന്നുനീങ്ങുന്ന ഉപഭോക്താവിന്‍റെ അര്‍ഥമില്ലാത്ത ആത്മഗതങ്ങളും ജല്‍പനങ്ങളും കുട്ടികള്‍ കാണുന്നതും കേള്‍ക്കുന്നതും അവര്‍ക്കുള്ളിലെ അമ്മമാരും വെറുത്തിരുന്നു. കാമംതേടി പ്രേമ ബാസാറിലെത്തുന്നവരെ ആകര്‍ഷിക്കാന്‍ തങ്ങളുപയോഗിക്കുന്ന തന്ത്രങ്ങള്‍ കൊച്ചനിയന്മാരും അനിയത്തിമാരും കാണുന്നത് ചേച്ചിമാരും ഇഷ്ടപ്പെട്ടിരുന്നില്ല.
യുവ സാമൂഹ്യ പ്രവര്‍ത്തകനായ വലിയുല്ലാ ലാസ്കര്‍ ആണ് കഴിഞ്ഞ ജുലായിലോ മറ്റോ ഗൌതം സിംഗിന്‍റെ Daughters of the Brothel എന്ന ഡോക്യുമെന്‍റ്റി യെക്കുറിച്ചുള്ള അല്‍ജസീറ വീഡിയോയുടെ ലിങ്ക് അയച്ചു തരുന്നത്. അതിനെക്കുറിച്ചൊരു ലേഖനമെഴുതണമെന്ന് അന്ന് കരുതിയതുമാണ്. കൃത്യാന്തരബാഹുല്യങ്ങളില്‍ അന്നത്നടന്നില്ല പിന്നീട് എല്ലാം സ്വന്തമാക്കുന്ന മറവിയുടെ മാറാപ്പത് പൂഴ്ത്തുകയും ചെയ്തു.
വില്യം ഡാല്‍റിംപ്ളിന്‍റെ Nine Lives ലെ യെല്ലമ്മയുടെ പെണ്‍മക്കള്‍ (The Daughters of Yellamma) എന്ന അദ്ധ്യായം വായിച്ചപ്പോള്‍ അല്‍ജസീറയില്‍ റാഗെ ഒമര്‍ ചെയ്തിരുന്ന, വിറ്റ്നസ്സ് എന്ന ജനപ്രിയ പ്രോഗ്രാമിന്‍റെ വീഡിയോ വീണ്ടും തേടിപ്പിടിച്ചു. തേടിപ്പിടിച്ചു എന്നാല്‍ യൂട്യുബില്‍ അടിച്ച് വരുത്തി എന്നതിനപ്പുറം ഒരര്‍ഥം കല്‍പ്പിക്കേണ്ടതില്ല. ലാസ്കറിന് നന്ദി, അല്‍ജസീറക്ക് നന്ദി, ഗൌതം സിംഗിന് നന്ദി, നസീമക്കും നിക്ഹത്തിനും... നന്ദി
യെല്ലമ്മയുടെ പെണ്‍മക്കള്‍ക്ക്, ഈ ലോകത്ത് ഇങ്ങനെയൊക്കെയേ നടക്കൂ, കാലത്തെ മാറ്റാനൊന്നും നിങ്ങള്‍ക്കാവില്ല, പതിവു പാതയില്‍ നിന്ന് വഴിമാറി നടക്കുന്നത് മൌഢ്യമാണ് എന്ന് തോല്‍വി സമ്മതിച്ച്, തന്നിലൂടെ പിറവി നേടിയ പെണ്‍മക്കളെ താന്‍ വെറുത്ത പാതയിലൂടെ തന്നെ നടക്കാന്‍ പഠിപ്പിക്കുന്ന അമ്മയാണുള്ളതെങ്കില്‍, ഇവിടെ, വേശ്യാത്തെരുവില്‍ കരിങ്കാലം ജീവിച്ചു തീര്‍ത്ത ഒരു വൃദ്ധയുടെ കനിവില്‍ വഴിമാറി നടന്ന് നൂറ്റാണ്ടുകളുടെ ജഢാവസ്ഥയില്‍ കല്ലിച്ചുപോയ കൂരിരുളിന് കനത്ത പ്രഹരമേല്‍പ്പിച്ച്, പുകപാളിയ അനേകം സമപ്രായക്കാരുടെ ജീവിതത്തിലേക്ക് വജ്രശോഭയും തൈത്തെന്നലും കടത്തിവിട്ട ഒരു പെണ്‍കുട്ടിയുടെ കഥയാണുള്ളത്; ചതുര്‍ഭുജ്സ്ഥാന്‍കാരി നസീമയുടെ.
നേപ്പാള്‍ അതിര്‍ത്തിയോട് ചേര്‍ന്നു കിടക്കുന്ന ബിഹാറിലെ ഒരു ഗ്രാമമാണ് ചതുര്‍ഭുജ്സ്ഥാന്‍. അതേപേരിലുള്ള ഒരു ക്ഷേത്രത്തിന്‍റെ സാന്നിധ്യവുമുണ്ടവിടെ. 10000 സ്ത്രീകളും കുട്ടികളുമടങ്ങുന്ന ലൈംഗികത്തൊഴിലാളികളുടെ ഗ്രാമമാണത്. പടര്‍ന്നു വിരിഞ്ഞങ്ങനെ കിടക്കുന്ന വലിയൊരു ‘ചുവന്നഗ്രാമം.’ പരമ്പരാഗതമായി, തലമുറകളില്‍നിന്ന് തലമുറകളിലേക്ക് പടര്‍ന്ന വേശ്യാവൃത്തിയുടെ അളിഞ്ഞ ഓടയില്‍ ജീവിക്കുകയാണവിടത്തെ പെണ്ണുങ്ങള്‍. നൂറ്റാണ്ടുകളായി തങ്ങളുടെ കുലത്തൊഴിലാണെന്ന് കരുതി, വില്‍ക്കുന്നത് മാനമാണെന്നു പോലും അറിയാതെ, ജീവിതം തേടുന്ന പെണ്‍ജന്മങ്ങള്‍ വാഴുന്ന ഈ ഗ്രാമത്തിന് വീണു കിട്ടിയ മാണിക്യമാണ് നസീമ.
നസീമയ്ക്ക് എട്ടു വയസ്സുള്ളപ്പോള്‍ താഴെയുള്ള രണ്ട് സഹോദരങ്ങളെയും പിതാവിനെയും വിട്ടേച്ച് ഉമ്മ മറ്റൊരാളോടൊപ്പം പോയി. അധികം താമസിയാതെ മക്കളെ വിധിയെ കാവലേല്‍പ്പിച്ച് പിതാവും തടിതപ്പി. പിന്നീടവരെ വളര്‍ത്തിയത് അവള്‍ മുത്തശ്ശി എന്നു വിളിക്കുന്ന ലാല്‍ടെന്‍ പട്ടനിലെ ഒരു ലൈംഗികത്തൊഴിലാളിയാണ്. അവര്‍ അവളുടെ ആരുമായിരുന്നില്ല. വേശ്യാവൃത്തിയില്‍ നിന്ന് ലഭിച്ചിരുന്ന പണമുപയോഗിച്ച് നസീമയെ വളര്‍ത്തി, അവളെ സ്കൂളിലയച്ചു. നസീമതന്നെ പറയട്ടെ, “ഞങ്ങള്‍ക്ക് ജന്മംനല്‍കി തിരിഞ്ഞു നോക്കാതെ കടന്നു കളഞ്ഞ മാതാപിതാക്കളെക്കാള്‍ ഞാന്‍ എനിക്കാരുമല്ലാത്ത എന്‍റെ ഈ മുത്തശ്ശിയെ സ്നേഹിക്കുകയും ആദരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.” അങ്ങനെ മുന്നൂറോ അതിലധികമോ കൊല്ലത്തെ ലൈംഗികത്തൊഴിലിന്‍റെ അഭിശപ്ത ചരിത്രം ഭേസുന്ന ഗ്രാമത്തില്‍നിന്ന് വിദ്യാഭ്യാസം ലഭിക്കുന്ന ആദ്യത്തെ പെണ്‍കൊടിയായി അവള്‍.
സ്കൂളില്‍ നിന്ന് അവള്‍ക്ക് കിട്ടിയിരുന്ന നിര്‍ദേശം സ്വന്തം വീടെവിടെയാണെന്ന് ഒരിക്കലുമാരോടും പറയരുത് എന്നായിരുന്നു. അത് നന്നായി. നിര്‍ദേശം അക്ഷരം പ്രതി പാലിച്ചതുകൊണ്ട് സ്കൂള്‍ വര്‍ഷങ്ങളില്‍ ഒരിക്കല്‍പോലും കളിയാക്കലും മാറ്റിനിര്‍ത്തപ്പെടലുമൊന്നുമുണ്ടായില്ല. ഒരിക്കല്‍ പോലും അവള്‍ കൂട്ടുകാരികളെ തന്‍റെ വീട്ടിലേക്ക് ക്ഷണിച്ചതുമില്ല. ചെറിയ പെരുന്നാളും ബലി പെരുന്നാളും മുറക്ക് കടന്ന് പോയപ്പോഴും കൂട്ടുകാരികളെ വീട്ടിലേക്ക് ക്ഷണിച്ചില്ല. എന്തെങ്കിലും കാരണം പറഞ്ഞ് ഒഴിഞ്ഞ് മാറും. അതേസമയം, ഹോളിക്കും ബൈസാഖിനുമെല്ലാം അവരുടെയൊക്കെ വീട്ടിലേക്ക് അവള്‍ പോവുകയും ചെയ്തു.
സ്കൂള്‍വിട്ട് വീട്ടിലെത്തിയാല്‍പിന്നെ നിശയോടോപ്പം വന്നെത്തുന്ന ഭയപ്പാടിന്‍റെ നിഴല്‍ കീറിലേക്ക് മാറിയിരിക്കുകയായി. എപ്പോഴും പൊലീസുകാര്‍ക്ക് കയറിയിറങ്ങാമായിരുന്ന സാഹചര്യമായിരുന്നുവല്ലോ. പ്രാര്‍ഥനാവേളയില്‍ ധരിക്കുന്ന ദുപ്പട്ടയും വസ്ത്രവും അടുത്തു തന്നെയുണ്ടാകും; ഔചിത്യമില്ലാതെ കടന്നുവരുന്ന ആവശ്യം വരുമ്പോള്‍ എടുത്തണിയാന്‍ പാകത്തില്‍. പൊലിസ് വന്നാല്‍പിന്നെ ഈ വേഷമണിയുകയും ഏതെങ്കിലും ഉര്‍ദു പുസ്തകമെടുത്ത് വായിക്കുകയും ചെയ്യും; താന്‍ ചീത്ത കുട്ടിയല്ല, ഏതോ മതഗ്രന്ഥമാണ് പാരായണം ചെയ്യുന്നത് എന്ന് പൊലീസുകാരെ ധരിപ്പിക്കാനായിരുന്നു ഇത്.
സ്കൂളില്‍ പോയതിന് ഫലവുമുണ്ടായി. ഒരു വലിയ മനസ്സും അത്രതന്നെ ആവേശവും നേടി. അദമ്യമായ ഊര്‍ജ്ജമാണ് വിദ്യാഭ്യാസം അവളിലേക്ക് കടത്തി വിട്ടത്. നൂറ്റാണ്ടുകളില്‍നിന്ന് നൂറ്റാണ്ടുകളിലേക്ക് നീണ്ട പാതയില്‍ ഒരു കൊടും വളവ് സൃഷ്ടിച്ച് അവള്‍ ചതുര്‍ഭുജ്സ്ഥാന്‍റെ ജാന്ദാര്‍ക്ക് (Jeanne d’Arc) ആയി മാറിയത് കുറഞ്ഞ കാലം കൊണ്ട്. 3000 ലൈംഗികത്തൊഴിലാളികളുള്ള ആ ഗ്രാമത്തില്‍ ഇന്ന് പുതുതായി ഒരുകുട്ടി പോലും വേശ്യാ വൃത്തിയിലേക്ക് കടക്കുന്നില്ല.
വിദ്യാഭ്യാസംനേടി അവള്‍ ചതുര്‍ഭുജ്സ്ഥാനില്‍ തിരിച്ചെത്തിയത് ചാരിത്യ്രം വില്‍പ്പനയ്ക്ക് വെക്കാനായിരുന്നില്ല; ചരിത്രം മാറ്റിയെഴുതാന്‍. ലോക്കല്‍ ബാങ്കുകളുടെ സഹായത്തോടെ മെഴുകു തിരി, തീപ്പെട്ടിക്കൊള്ളി, ചന്ദനത്തിരി, ചാന്ദ് തുടങ്ങിയ ചില്ലറ വസ്തുക്കള്‍ നിര്‍മിക്കാന്‍ പഠിപ്പിച്ചു കൊണ്ട് വേശ്യാവൃത്തിക്ക് പകരമായി ഒരുതൊഴില്‍ സാധ്യത സന്നദ്ധരായവരുടെ മുമ്പിലേക്കിട്ടു കൊടുത്തു. കുട്ടികളെ സ്കൂളിലേക്കയക്കാന്‍ അവള്‍ ഗ്രാമവാസികള്‍ക്കിടയില്‍ ക്യാംപെയ്ന്‍ നടത്തി. ഇന്ന് ചതുര്‍ഭുജ്സ്ഥാനിലെ എല്ലാ കുട്ടികളും സ്കൂളില്‍ പോകുന്നു.
2002 ജൂണ്‍ മാസത്തിലായിരുന്നു വഴിത്തിരിവിനാധാരമായ സംഭവമരങ്ങേറിയത്. ഒരു പൊലീസ് റെയ്ഡ്. സ്ത്രീകള്‍ വീടുകളില്‍ നിന്നിറങ്ങിയോടി പുരുഷ പൊലീസുകാര്‍ അവരെ പിന്നില്‍ നിന്ന് അണഞ്ഞുകൂട്ടിപ്പിടിച്ച് അറസ്റ്റ് ചെയ്തുകൊണ്ടുപോയി പുരുഷന്മാര്‍ എങ്ങോട്ടെന്നല്ലാതെ പരക്കംപാഞ്ഞു. അവള്‍ അതെല്ലാം വേദനയോടെ കണ്ടുനിന്നു. ദാദി (മുത്തശ്ശി), അവരുടെ വാര്‍ധക്യത്തിന്‍റെ അവശതകളോടൊപ്പം ബാത്ത്റൂമിലൊളിച്ചു. കുട്ടികള്‍ വാവിട്ട് കരഞ്ഞു.
“പിറ്റേന്ന് ഞാന്‍ ഓരോ വീടും കയറിയിറങ്ങി കാര്യങ്ങള്‍ മനസ്സിലാക്കി. എത്രകാലമിങ്ങനെ പതിത്വം ഏറ്റുവാങ്ങിയും അപമാനിതരായും കഴിയും? അല്ലെങ്കിലും ആരും പതിതരായി ജനിക്കുന്നില്ലല്ലോ” നസീമ ധീരയായി. ഇന്ത്യന്‍ ഭരണഘടന ഒരു പൌരനനുവദിച്ച എല്ലാ അവകാശങ്ങളും തങ്ങള്‍ക്കുമുണ്ട്. വല്ലതും ചെയ്യുക അല്ലെങ്കില്‍ പോയി ചാവുക (do or die) രണ്ട് തെരഞ്ഞെടുപ്പുകളേ അവരുടെ മുമ്പിലുണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ. അങ്ങനെയാണ് പതാക എന്നര്‍ഥം വരുന്ന 'പര്‍ച്ചം' എന്ന പേരില്‍ ഏതാനും കൂട്ടുകാരുമൊത്ത് ഒരുസംഘടനക്ക് രൂപം നല്‍കുന്നത്. “പുറമെ നിന്ന് വരുന്ന എന്‍.ജി.ഒ കള്‍ക്ക് എമ്പാടും ഫണ്ട് ലഭിക്കും. അവര്‍ക്ക് ഞങ്ങള്‍ പഠന വസ്തു മാത്രമാണ്. സര്‍വേ നടത്തും, വലിയ റിപ്പോര്‍ട്ടുകള്‍ പുറത്തുവരും, നടത്തിയവര്‍ക്ക് അഭിനന്ദനങ്ങള്‍ ലഭിക്കും. ഞങ്ങള്‍ക്കാകട്ടെ, പ്രത്യേകിച്ച് അതു കൊണ്ടൊരു കാര്യവുമില്ല. അതു കൊണ്ട് ആരെയും കാത്തിരുന്നു കൂടാ.”
അങ്ങനെ അവര്‍ പ്രവര്‍ത്തനം തുടങ്ങി. ഒന്നാമത്തെ ദൌത്യം, പുതുതായി ഒരു പെണ്‍കുട്ടിയും ശരീരവില്‍പനക്കായി ചതുര്‍ഭുജ്സ്ഥാനിലെത്തിക്കൂടാ എന്നതായിരുന്നു. രണ്ടായിരത്തി ഒമ്പതില്‍മാത്രം ഇരുപതോളം കുട്ടികളെ ഇങ്ങനെ കടത്തിക്കൊണ്ടു വരുന്നത് അവര്‍ തടയുകയും അവരരുടെ വീടുകളില്‍ തിരിച്ചെത്തിക്കുകയും ചെയ്തു.
റോമ എന്ന 19 വയസ്സുള്ള ബംഗ്ളാദേശി പെണ്‍കുട്ടിയുടെ കഥ നീറിനില്‍ക്കുന്ന മുറിവില്‍ മുളക് പുരട്ടുന്നതായി. സഹോദരീ ഭര്‍ത്താവാണ് അവളെ മുംബയിലെത്തിച്ചത്. സഹോദരിക്കൊപ്പം അവിടെ താമസിക്കാം, വല്ലതൊഴിലും ചെയ്യാം എന്നൊക്കെ കണക്കു കൂട്ടിയാണ് അവള്‍ വന്നത്. സഹോദരിയോടൊപ്പമല്ല അവള്‍ക്ക് താമസിക്കേണ്ടി വന്നത്. അവരുടെ ഭര്‍ത്താവിന്‍റെ സ്നേഹിതരോടൊപ്പം, അയാള്‍ പറയുന്നവരോടൊപ്പം... അങ്ങനെയങ്ങനെ... അവളവിടുന്ന്ചാടി. വണ്ടികയറി ബിഹാറിലെ മുസഫ്ഫര്‍പൂരിലെത്തി. എത്തിപ്പെട്ടത് ലാല്‍ടെന്‍ പട്ടനില്‍; കുഴിയില്‍ നിന്ന് കുളത്തിലേക്ക്.
അപ്പോഴേക്കും നസീമയും പര്‍ച്ചമും തങ്ങളുടെ പ്രവര്‍ത്തന ഫലം പറിച്ചെടുക്കാന്‍ തുടങ്ങിയത് റോമയുടെ ഭാഗ്യമായി. അവളവരോടൊപ്പം ചേര്‍ന്ന് കൈത്തൊഴിലുകളിലേര്‍പ്പെട്ടു. റോമയെ ബംഗ്ളാദേശിലുള്ള അവളുടെ സഹോദരനുമായി സംസാരിപ്പിക്കുന്ന രംഗം ഡോക്യുമെന്‍റ്റിയിലുണ്ട്. കണ്ണുകള്‍ അറിയാതെ കരകവിയും. കുടുംബത്തിനുണ്ടാകുന്ന ചീത്തപ്പേര് ഭയന്നായിരിക്കണം അവര്‍ അവളെ തിരിയെ കൊണ്ട് പോകാന്‍ ഒട്ടും താല്‍പര്യം കാണിക്കുന്നില്ല.
നസീമയിലേക്ക് തിരിച്ചു വരാം. ജുഗ്നു (മിന്നാമിനുങ്ങ്) എന്ന പേരില്‍ 32 പുറങ്ങളോടെ ഹിന്ദിയിലുള്ള മാഗസിന്‍ പുറത്തിറക്കുന്നുണ്ട് പര്‍ച്ചം. പുറംചട്ടമുതല്‍ കൈപ്പടയില്‍ തയ്യാറാക്കപ്പെടുന്ന ഇന്ത്യയിലെ ഒരേയൊരു പ്രസിദ്ധീകരണമാണത്. എഡിറ്റര്‍ നിക്ഹത്തും കുറേ പെണ്‍കുട്ടികളും കുത്തിയിരുന്ന് എഴുതുകയാണ് ചെയ്യുക. പിന്നീട് ആവശ്യമുള്ളത്ര കോപ്പിയെടുത്ത് വരിക്കാര്‍ക്കയക്കുന്നു. ഇന്ത്യയുലുടനീളം മാസികയ്ക്ക് വായനക്കാരുണ്ട്, സ്റ്റാമ്പൊട്ടിച്ച് അവര്‍ക്കൊക്കെ അയച്ചു കൊടുക്കുന്നതും ഈ സ്ത്രീകള്‍ തന്നെ. അമ്പതിലധികം മുന്‍കാല ലൈംഗികത്തൊഴിലാളികള്‍ നസീമയോടൊപ്പം പ്രവര്‍ത്തിക്കുന്നു. അവരെ എഴുതാനും വായിക്കാനും പഠിപ്പിച്ചതും അവള്‍തന്നെ. റിപ്പോര്‍ട്ടുകളൊക്കെ അവര്‍തന്നെ തയ്യാറാക്കുന്നു. നിക്ഹത്ത് എഡിറ്റിംഗ് നിര്‍വഹിക്കുന്നു.
ഞങ്ങളുടെ പ്രശ്നങ്ങള്‍, നേട്ടങ്ങള്‍, ആഗ്രഹങ്ങള്‍, അഭിലാഷങ്ങള്‍, വഴികള്‍... എല്ലാം പുറം ലോകത്തെ അറീക്കുന്നതിനായി ഞങ്ങള്‍ക്കൊരു പ്ളാറ്റ്ഫോം വേണം. നസീമതന്നെ പറയട്ടെ, “തഥാകഥിത മുഖ്യധാരാ മാധ്യമങ്ങള്‍ ഞങ്ങളുടെ വാര്‍ത്തകള്‍ കൊടുക്കും പക്ഷേ അവരുടെ പക്ഷത്തുനിന്ന്, അവര്‍ക്ക് തോന്നിയതു പോലെ. ഞങ്ങള്‍ കരുതുന്നത് പോലെ പറയാന്‍ ഞങ്ങള്‍ക്കൊരു പ്ളാറ്റ്ഫോം വേണം.” എല്ലാ കാലത്തും ഇത് കയ്യെഴുത്ത് മാഗസിന്‍ തന്നെയായി നിലനിന്നു കൊള്ളണമെന്നില്ല. വാക്കിലും പ്രവര്‍ത്തനത്തിലുമെല്ലാം പ്രായത്തില്‍ കവിഞ്ഞ പക്വതയും ധീരതയും പ്രകടിപ്പിക്കുന്ന അവള്‍ ശുഭാപ്തിയിലാണ്.
ഈ മാഗസിന്‍ തേടിയാണ് ഗൌതം സിംഗിന്‍റെ ശ്രദ്ധ ചതുര്‍ഭുജ്സ്ഥാനിലേക്ക് തിരിയുന്നത്. ബ്ളോഗെഴുതാന്‍ ഒരുവിഷയം തിരയുന്നതിനിടയിലായിരുന്നു ജുഗ്നു കണ്ണില്‍ പെടുന്നതും അദ്ദേഹം മാഗസിനുമായി ബന്ധപ്പെടുന്നതും. കാര്യങ്ങള്‍ മനസ്സിലാക്കിയപ്പോള്‍ ഇതൊരു ബ്ളോഗിലൊതുങ്ങേണ്ട വിഷയമല്ലെന്ന് ബോധ്യപ്പെട്ടു. അങ്ങനെ ഈ ഡോക്യുമെന്‍റ്റി പിറന്നു.
നസീമയുടെയും കൂട്ടുകാരികളുടെയും പ്രവര്‍ത്തനങ്ങള്‍ അവര്‍ക്ക് ശത്രുക്കളെയും ഉണ്ടാക്കിക്കൊടുത്തിട്ടുണ്ട്. അവരിലേറ്റവും ഭീകര രൂപി റാണീ ബേഗം എന്ന ആ പ്രേമച്ചന്തയുടെ സര്‍വ്വ പ്രതാപിയായ തലയാളാണ്. പര്‍ച്ചമിന്‍റെ പ്രവര്‍ത്തനങ്ങള്‍ തുടങ്ങിയതില്‍പിന്നെ ആ സ്ത്രീയുടെ വരുമാനം ഗണ്യമായി കുറഞ്ഞു. റാണിയുടെ ഗുണ്ടകള്‍ നസീമയെയും കൂട്ടുകാരികളെയും പരസ്യമായി മര്‍ദ്ദിച്ചു, നിരന്തരമായി ഉപദ്രവിച്ചു. ദല്ലാളുകളുടെയും ചില പൊലീസ് ഉദ്യോഗസ്ഥരുടെയും മുല്ലമാരുടെയും പുജാരിമാരുടെയും വരെ എതിര്‍പ്പിനും ശത്രുതക്കും പ്രതിക്രിയകള്‍ക്കും അവര്‍ വിധേയരായി.
കൃത്യമായി തിരിച്ചറിയാന്‍ കഴിയുന്ന നായക കഥാപാത്രങ്ങളുണ്ട്, ലക്ഷണമൊത്ത വില്ലന്‍ കഥാപാത്രങ്ങളുണ്ട്, ഒന്നിനൊന്ന് മുന്തി നില്‍ക്കുന്ന സംഘട്ടനങ്ങള്‍ പുറമെയും... അടിപൊളി ഒരു നോവല്‍. അല്ലെങ്കില്‍ വേണ്ട, എല്ലാം കൊണ്ടും ഒരു ബോളിവുഡ് ബോക്സോഫീസ് ബസ്റ്ററിന് സ്കോപ്പുള്ള കഥയായിത്. ഗൌതം സിംഗ് കണക്കു കൂട്ടി.
അങ്ങനെയാണദ്ദേഹവും സഹപ്രവര്‍ത്തകരും ഒരു ഡോക്യുമെന്‍റ്റിക്ക് തുനിയുന്നത്. ഒരു അഭിസാരികാ കേന്ദത്തിനകത്ത് ഷൂട്ട് ചെയ്യുന്നത് അത്ര എളുപ്പമല്ലല്ലോ. വെറും മൂന്നു പേര്‍ മാത്രമടങ്ങുന്ന ക്രൂവിനെ അദ്ദേഹം തെരഞ്ഞെടുത്തു. 65 കാരി മുന്‍നര്‍ത്തകി റാണി ബേഗത്തോടനുമതി ചോദിച്ചു, ഒരു മുറിക്കകത്ത് ചിത്രീകരിക്കുന്നേടത്തോളം പ്രശ്നമൊന്നുമില്ലെന്ന് മറുപടിയും ലഭിച്ചു. താന്‍ ഒരു സാമൂഹ്യ സേവന കേന്ദ്രം നടത്തുകയാണെന്ന നാട്യത്തോടെയായിരുന്നു ആ സ്ത്രീയുടെ സംസാരമെല്ലാം. പാവപ്പെട്ട പെണ്‍കുട്ടികള്‍ക്ക് ജീവിക്കാനുള്ള മാര്‍ഗം കാണിച്ചു കൊടുക്കുന്ന ഒരു പൈതൃക കേന്ദ്രം എന്നാണ് തന്‍റെ ശരീര വില്‍പന കേന്ദത്തെ അവര്‍ വിശേഷിപ്പിച്ചത്.
തൊട്ടടുത്തുള്ള സീതാമഢി ജില്ലയലെ ബോഹാടോലാ ഗ്രാമത്തില്‍ പൊലീസ് സഹായത്തോടെ അരങ്ങേറിയ പൈശാചികമായ ഗുണ്ടാ ആക്രമണം നസീമയും കൂട്ടുകാരും മൊബായ്ലില്‍ റെക്കോഡ് ചെയ്തത് ഗൌതമിന് അവര്‍ നല്‍കി. നാലുപാടു നിന്നും കത്തിപ്പടര്‍ന്ന തീനാളങ്ങള്‍ ഒരു ഗ്രാമത്തിന്‍റെ അവസാനത്തെ അവശേഷവും നക്കിത്തുടച്ചു. മണിക്കൂറുകള്‍ക്ക് മുമ്പ് മാത്രം ജനിച്ച പൈതലിനെ അമ്മയുടെ മാറത്തു നിന്ന് പറിച്ചെടുത്ത് ആളിക്കത്തുന്ന തീയിലേക്കിട്ട് ചിതയൊരുക്കി. ഈ സംഭവം ഗൌതം റീക്രിയേയ്റ്റ് ചെയ്യുന്നുണ്ട്. ഇവരോട് ഐക്യദാര്‍ഢ്യം പ്രഖ്യാപിച്ചുകൊണ്ട് ഉപവാസം സംഘടിപ്പിക്കുന്നതും മുഖ്യമന്ത്രി നിതീഷ് കുമാറിനെ കണ്ട് പരാതി ബോധിപ്പിക്കുന്നതുമെല്ലാം അഭിസാരികയുടെ മകള്‍ എന്ന് സ്വയം വിശേഷിപ്പിക്കുന്ന 32 കാരി നസീമ തന്നെ.
കുട്ടികളെ സ്കൂളിലേക്കയക്കാന്‍ നസീമയും കൂട്ടുകാരും നടത്തിയ ക്യാംപെയ്നെക്കുറിച്ച് പറഞ്ഞു വല്ലോ. ഇന്നവര്‍ ഇന്ദിരാ ഗാന്ധി നേഷ്നല്‍ ഓവ്പന്‍ യുനിവേഴ്സിറ്റി (ഇഗ്നോ) യുമായി ചര്‍ച്ച നടത്തി വരികയാണ്. ലാല്‍ടെന്‍ പട്ടനില്‍ ഒരു സെന്‍റര്‍ തുറക്കാന്‍ ഇഗ്നോ അധികാരികള്‍ സന്നദ്ധരായിരിക്കുകയാണ്. ചതുര്‍ഭുജ്സ്ഥാനില്‍ നിന്നുള്ളവരാണെന്നതു കൊണ്ട് കോളേജുകളിലും യുനിവേഴ്സിറ്റിയിലും ചെന്ന് ഈ കുട്ടികളുടെ തല കുനിയരുതല്ലോ. അതു കൊണ്ടാണ് ഇവിടെത്തന്നെ ഒരു സെന്‍റര്‍ എന്ന ആശയം തലയിലുദിച്ചത്.
ഇനി ഈ വീഡിയോ കാണുക
ബാക്കിയെന്ത്? തീര്‍ച്ചയായും, ഉള്ളില്‍ പ്രവര്‍ത്തിക്കാനുള്ള ഊര്‍ജ്ജതാണ്ഡവമരങ്ങേറുന്ന നസീമയുടെ കഥക്ക് തുടര്‍ച്ചയുണ്ട്. നിങ്ങളെപ്പോലെ ഞാനും കാത്തിരിക്കുന്നു.
അനുബന്ധ പോസ്റ്റുകള്‍:
